Wat is jouw route geweest naar je huidige rol als arts?
“Toen ik heel jong was, wilde ik kinderarts worden. Mijn moeder was verpleegkundige, dus ik wilde ook ‘zoiets’. Uiteindelijk ben ik inderdaad geneeskunde gaan studeren. Ik vond het belangrijk om brede ervaring op te doen, dus ik ben op allerlei plekken gaan kijken: van de spoedeisende hulp en revalidatie tot de kinder- en jeugdpsychiatrie. Uiteindelijk ben ik als jeugdarts aan de slag gegaan. Tijdens corona, nadat ik al een tijd als jeugdarts werkte, begon ik op een andere manier naar gezondheid te kijken. Ik wilde ook meer met beleid gaan doen. Toen besloot ik te solliciteren als arts Maatschappij + Gezondheid.”
Vertel daar eens wat meer over.
“Corona was een heel heftige tijd. Ik ben toen ook meer bij de infectieziekten gaan werken. Als arts was je op een andere manier bezig. Je had natuurlijk de infectieziekten zelf, maar ook de impact daarvan op jongeren die thuis in een bepaalde situatie zaten. En scholen die deden wat ze konden en signalen oppikten. Die samenwerking — zorgen dat jongeren zo goed mogelijk kunnen opgroeien — vind ik erg interessant. Dat heeft me wel gestuurd om als arts Maatschappij + Gezondheid aan de slag te gaan.”
Had je vooroordelen over je vakgebied?
“Ik dacht eerst: arts Maatschappij + Gezondheid gaat alleen maar over beleid en dat staat te ver van mij af. Maar nu ik ermee bezig ben, merk ik juist: ook de dingen die over beleid gaan, gaan over een groep kinderen van wie je wilt dat ze gezond opgroeien en toegang hebben tot gezondheidszorg. Dat maakt het voor mij juist heel leuk en concreet.”
“Ik kan nu niet alleen met één kind praten over fruit eten, maar ook kijken of er op een bso fruit wordt aangeboden”
Wat voor rol speelt leefstijl in jouw werk?
“Leefstijl is heel belangrijk. Het komt in heel veel dingen terug en is belangrijk voor iemands algehele gezondheid. Hoe je eet, hoe je slaapt, wat je ritme is, of je sport. Zeker als jeugdarts werk ik veel met kinderen en vind ik het belangrijk dat zij lekker in hun vel zitten. Ik denk dat we daar in de maatschappij ook wel wat meer oog voor mogen hebben. Dat vind ik bijvoorbeeld ook leuk aan mijn werk binnen Maatschappij + Gezondheid: dat je dat breder kunt trekken. Ik kan nu niet alleen met één kind praten over fruit eten, maar ook kijken of er op een bso fruit wordt aangeboden. Daar kun je dan met de bso of de schoolleiding over in gesprek gaan.”
Wat geeft jou voldoening in je werk?
“Als ik iemand kan inspireren. Dat kan een kind zelf zijn, een ouder, maar ook een schooldirecteur, burgemeester of beleidsadviseur. Dat je samen in gesprek bent over bijvoorbeeld leerplicht of voeding en merkt: hier kunnen we samen iets in betekenen.”
“Vroeger wilde je als arts de wereld redden, bij wijze van spreken. Nu probeer ik meer stil te staan bij de dingen die ik wél heb bereikt — en daar tevreden mee te zijn.”
Wat doe je als je merkt dat je motivatie even wat minder is?
“Dan helpt het om met een collega te praten. En soms mag het ook gewoon even zo zijn. Ik probeer dan een kleiner doel te vinden dat wél haalbaar is. Dat werkt eigenlijk altijd goed: haalbare doelen stellen en jezelf eraan herinneren wat er wel is gelukt.”
Bekijk hier het hele interview met Valerie: